biuro@slezanskiemiody.pl Tel. 783-824-561! Oddzwonimy!

niedziela, 21 wrzesień 2014 13:39

Grzybica Kamienna

Grzybica Kamienna

 

Ta choroba pszczela jest szczególnie groźna, ponieważ jest dotyczy ona zarówno pszczół robotnic, czerwiu, trutni, matki pszczelej jak i przczelarza. Jest ona wywoływana przez zarodniki grzybów. Zarodniki są bardzo lekkie i przy przeglądach zakarzonych uli, unosza się w powietrzu, atakując błony śluzowe oczu, gardła. Grzyby występują w glebie, wodzie, na pylnikach i nektarnikach kwiatów.

Grzybica kamienna występuje głónie wczesną wiosną. Szerzeniu się grzybicy sprzyja wilgotna, deszczowa pogoda. Pnie umieszczone w zaciemnionym miejscu łatwiej zapadają na grzybicę. Zakarzeniu ulegają pszczoły i czerw zarówno zasklepiony i niezasklepiony. Do zakażenia pszczół dochodzi zazwyczaj drogą pokarmową. Wewnątrz zaatakowanego czerwiu grzyb rozwija się akatkując przewód pokarmowy a póżniej narządy wewnętrzne. Najpierw grzybnia porasta przednią część czerwiu, powoli przejmująć resztę ciała czerwiu. Zaatakowany grzybem czerw twardnieje, zmieniając się w twardą masę, najpierw szarożółtą powoli przechodząć do koloru czarnego. Mumię czerwiu i komórkę plastra pokrywa żółtozielony kożuch z zarodnikami grzyba. Kolejną charakterystyczną cechą przy tej chorobie jest dzwięk jaki wydaje plaster z zasklepionym czerwiem, który po potrząśnięciu "dzwoni". Pszczoly po odsklepieniu takiego plastra łatwo usuwają mumię pszczół z plastra i można je spotać na dennicy ula i wylotku. Najskuteczniejszcze jest jednak badanie laboratoryjne.

Leczenie grzybicy kamiennej

Jedna ze skuteczniejszych metod leczenia tej choroby jest przesiedlenie chorych rodzin na węzę do odkażonych uli. Choroba też mozę ustąpić po wystąpieniu porzytków bądz podkarmieniu rodzin pszczelich i ociepleniu rodzin. Niestety po takim działaniu choroba często powraca.

Po pojawieniu się tej choroby i przesiedleniu rodziny pszczelej na węzę, cały sprzęt pszczelarski i samo pasieczysko należy odkazić. Zarodniki grzybicy kamiennej giną po zastosowaniu środków dezynfekujących lub temperatury powyżej 60 o C.

W zapobieganiu tej chorobie polega na utrzymywaniu silnych rodzin, odpowiedniej wielkości gniazdo dostosowane do siły rodziny, nie powodujące zaziębienia czerwiu. Ule powinny byc ustawione w miejscach nasłonecznionych i suchych. Dużą rolę odgrywa również utrzymanie odpowiedniej higieny na pasiece.

 

UWAGA! MIÓD POCHODZĄCY OD CHOREJ RODZINY NIE NADAJE SIĘ DO SPRZEDAŻY I KONSUMPCJI.


 

piątek, 12 wrzesień 2014 01:07

Chroniczny Paraliż pszczół

Chroniczny paraliż pszczół - Chronic bee paralysis virus – CBPV

Chroniczny paraliż pszczół, nazywany również powolnym, jest chorobą przewlekłą pszczół dorosłych, wywołaną przez wirusa SPV (slow paralysis virus). Zasięg jego występowania to cały świat również Polska. Do zakażenia tym wirusem dochodzi poprzez zarażone pszczoły u których wirus występuje w ślinie, wolu miodnym bądz w kale. Zarażać może również chora matka.

Do zarażenia dochodzi miedzyinnymi poprzez trofalaksję, czyli wzajemne karmienie się pszczół. Podobnie jak przy innych wirusach do roszerzenia się wirusa dochodzi również poprzez błądzące i rabujące pszczoły. Sam pszczelarz może również zarazić nieświadomie inną rodzinę podając jej zarażoną wirusem SPV pierzgę. Jednym z czynników który znacząco przyczynia sie do szerzenia wirusa jest największy wróg pszczelarzy. Warroza. Poprzez nakłucia w naskórku pszczoły i w miejscach gdzie roztocz uszkodziła naturalną ochronę pszczół, wirus może wniknąć do ciała pszczoły. Atakuje on komórki zwojów nerwowych i powoduje u pszczół drżenie skrzydełek, utratę trawienia i zdolność lotu. Zauważalną oznaką jest utrata włosków na odwłoku, pszczoły stają się czarne i błyszczące.

Zazwyczaj choroba występuje w dwóch formach:

  1. Chore pszczoły charakteryzują się rozdętymi odwłokami, drążcymi skrzydelkami i nóżkami. Poza ulem można zauważyć pszczoły pełzające po wylotku lub w okolicy ula. Razem z tą chorobą może wystąpić biegunka, przez co choroba ta może być mylona z nosemozą. Choroba trwa prez pare dni po czy pszczoła umiera. Czasem może nastąpić śmierć całej rodziny.                                                                                                                                      
  2. Druga forma tej choroby powoduje utratę włosków u pojedyńczych pszczół, o czym pisaliśmy już wcześniej, Są jakby mniejsze, błyszczące pszczoły bywają nie wpuszczane do ula przez zdrowe pszczoły i traktowane są przez inne pszczoły jako rabusie. Takie pszczoły określane są przez pszczelarzy jako "czarni rabusie", do niedawna uważana przez pszczelarzy jako stare spracowane pszczoły. 

Ta choroba wirusowa występuje z różnym nasileniem. Może się zdarzyć że występujące dwie postacie tej choroby wystąpią jednocześnie, co w przeciągu tygodnia doprowadzi do śmierci rodziny pszczelej. Lecz nie ma również powodu do paniki, bowiem choroba ta może nawet trwać latami.

Do leczenia tego wirusa nie stosuje się żadnego leku. Aby zapobiec jego pojawieniu na pasiece należy pamietać o ważnej roli jaka odgrywa warroza w jego rozprzestrzenianiu, która osłabia nasze pszczoły i umożliwia wniknięcie wirusa SPV do hemolimfy pszczół. Aby dokładnie rozpoznać tą chorobę należy wykonac badanie laboratoryjne oparte na padłych pszczołach.

 

 

 

Wróć na górę strony