biuro@slezanskiemiody.pl Tel. 783-824-561! Oddzwonimy!

czwartek, 20 listopad 2014 04:27

Motylica - Barciak pszczeli

Motylica - Barciak pszczeli

Motylica czyli barciak pszczeli jest szkodnikiem plastrów woskowych i zgromadzonych w niej zapasów pierzgi. Najprościej mówiąc, są to motyle których gąsielnice żyją w plastrach woskowych i odżywiają się ich składnikami. Ich największe nasilenie w ulach możemy zaobserwować wiosną. Wtedy to gąsielnice mogą namnażać się w nieoczyszczonych dennicach. Resztki zgryzionego wosku stanowią dla tego motyla doskonały pożytek. Barciak pszczeli może również namnażać się w magazynach pasiecznych w źle przechowywanych plastrach z woskiem i pierzgą. Zdarza się to zazwyczaj gdy ramki są przechowywane w zbytniej ciasnocie co sprzyja namnażaniu tego szkodnika. Szczególnie Jesienią należy się dokładnie przyglądnąć plastrom suszu. Zazwyczaj motylica pojawia się w plastrach które były zaczerwione, chodziarz zdarza się że pojawiają się one w jasnych plastrach. Poniżej znajdziecie różne stadia rozwoju motylicy. 

 

 

Obecnie znamy dwa rodzaje tego motylego wroga pszczelarzy i pszczół. Są nimi:

  • Barciak większy
  • Barciak mniejszy 

 Różnią sie one od siebie wielkością ich cykle życiowe przebiegają podobnie tj. dorosłe postaci tych pasożytów, nie pobierają pokarmów a gasielnice żywią się plastarami woskowymi niszcząc je. Drążą one korytarze w plastrach pszczelich które pokryte są delikatną przędzą, na której można zaobserwować ich kał w postaci drobnych ciemnobrązowych laseczek. Oprócz niszczenia plastrów w magazynach, motylica jest bardzo groźna dla czerwiu pszczelego. Zakłuca ona bowiem rozwój czerwiu, powodując przesunięcia się larwy do górnej części zasklepu, co owocuje narodzinami pszczół z bardzo słabo wykształconym odwłokiem. Dodatkowo motylica może się również przenośić spory Nosema oraz wiele innych czynników chorobotwórczych.

Zobacz również:

Warroza

Odporność pszczół

 

 

piątek, 12 wrzesień 2014 01:07

Chroniczny Paraliż pszczół

Chroniczny paraliż pszczół - Chronic bee paralysis virus – CBPV

Chroniczny paraliż pszczół, nazywany również powolnym, jest chorobą przewlekłą pszczół dorosłych, wywołaną przez wirusa SPV (slow paralysis virus). Zasięg jego występowania to cały świat również Polska. Do zakażenia tym wirusem dochodzi poprzez zarażone pszczoły u których wirus występuje w ślinie, wolu miodnym bądz w kale. Zarażać może również chora matka.

Do zarażenia dochodzi miedzyinnymi poprzez trofalaksję, czyli wzajemne karmienie się pszczół. Podobnie jak przy innych wirusach do roszerzenia się wirusa dochodzi również poprzez błądzące i rabujące pszczoły. Sam pszczelarz może również zarazić nieświadomie inną rodzinę podając jej zarażoną wirusem SPV pierzgę. Jednym z czynników który znacząco przyczynia sie do szerzenia wirusa jest największy wróg pszczelarzy. Warroza. Poprzez nakłucia w naskórku pszczoły i w miejscach gdzie roztocz uszkodziła naturalną ochronę pszczół, wirus może wniknąć do ciała pszczoły. Atakuje on komórki zwojów nerwowych i powoduje u pszczół drżenie skrzydełek, utratę trawienia i zdolność lotu. Zauważalną oznaką jest utrata włosków na odwłoku, pszczoły stają się czarne i błyszczące.

Zazwyczaj choroba występuje w dwóch formach:

  1. Chore pszczoły charakteryzują się rozdętymi odwłokami, drążcymi skrzydelkami i nóżkami. Poza ulem można zauważyć pszczoły pełzające po wylotku lub w okolicy ula. Razem z tą chorobą może wystąpić biegunka, przez co choroba ta może być mylona z nosemozą. Choroba trwa prez pare dni po czy pszczoła umiera. Czasem może nastąpić śmierć całej rodziny.                                                                                                                                      
  2. Druga forma tej choroby powoduje utratę włosków u pojedyńczych pszczół, o czym pisaliśmy już wcześniej, Są jakby mniejsze, błyszczące pszczoły bywają nie wpuszczane do ula przez zdrowe pszczoły i traktowane są przez inne pszczoły jako rabusie. Takie pszczoły określane są przez pszczelarzy jako "czarni rabusie", do niedawna uważana przez pszczelarzy jako stare spracowane pszczoły. 

Ta choroba wirusowa występuje z różnym nasileniem. Może się zdarzyć że występujące dwie postacie tej choroby wystąpią jednocześnie, co w przeciągu tygodnia doprowadzi do śmierci rodziny pszczelej. Lecz nie ma również powodu do paniki, bowiem choroba ta może nawet trwać latami.

Do leczenia tego wirusa nie stosuje się żadnego leku. Aby zapobiec jego pojawieniu na pasiece należy pamietać o ważnej roli jaka odgrywa warroza w jego rozprzestrzenianiu, która osłabia nasze pszczoły i umożliwia wniknięcie wirusa SPV do hemolimfy pszczół. Aby dokładnie rozpoznać tą chorobę należy wykonac badanie laboratoryjne oparte na padłych pszczołach.

 

 

 

piątek, 18 lipiec 2014 06:00

Warroza - koszmar pszczelarza

Warroza

Wśród pszczelarzy to choroba jest powszechnie znana i na pewno nie lubiana. Może zacznijmy od początku.

Historia Warrozy1*

Warroza jako choroba pojawiła się w Europie południowej, na początku XX wieku. W Niemczech jej pierwsze ogniska odnotowano w 1977 roku, a pierwsze ognisko w Polsce zanotowano w 1980 roku w okolicach Lublina. Literatura podaje, że w przeciągu zaledwie 4 lat, choroba rozprzestrzeniła się na całą Polskę i pozostaje tu do dziś. Jedynym krajem wolnym do dziś od Warrozy jest Australia. Do 2000 roku uważano, że tą groźną chorobę powoduje roztocz varroa jacobsoni, lecz w 2000 roku po roztocz przenoszącą Warrozę uznano za osobny gatunek i nazwano varroa destructor. Nazwa jest jak najbardziej zasłużona, uwierzcie mi. Jeśli kiedyś zobaczycie rodzinę, którą dopadł virus zdeformowanych skrzydeł, zrozumiecie o czy mówię. Jeśli mi się uda i znajdę taką pszczołę, to postaram się tego wirusa kiedyś pokazać.

Puki co, zobaczcie jak wygląda Warroza pod mikroskopem. Jest to zbliżenie 40 krotne. W rzeczywistości, ten roztocz jest wielkości główki od igły. Bez problemu można go zobaczyć gołym okiem  na pszczołach. Na dorosłych pszczołach, żerują samice. Zobaczycie je poniżej. 

Bardzo ważne!

Warroza jest chorobą, pszczół która występuje obecnie we wszystkich pasiekach w kraju. Warroza jest chorobą czerwiu, pszczół dorosłych, robotnic, trutni i matek pszczelich. Choroba ta podlega zgłoszeniu do lekarza weterynarii i jest zwalczana z urzędu, jako jedna z niewielu chorób pszczelich w Polsce.

Cykl rozwoju varroa destructor

Cykl rozwoju varroa destructor jest ściśle związany z rozwojem pszczół. Co to oznacza?  Roztocz, rozmnaża się tylko na czerwiu pszczelim, czyli na pszczole w postaci larwy. Na około 20 godzin przed zasklepieniem komórki pszczelej i 40 godzin przed zasklepieniem komórki trutowej,  w której znajduje się czerw, samica warrozy wchodzi do komórki i zanurza się w mleczku pszczelim, które znajduje się pod larwą pszczoły. Po zasklepieniu przez pszczoły komórki pszczelej, samica wynurza się z mleczka pszczelego i zaczyna odżywiać hemolimfą larwy pszczelej . Po około 3 dniach samica rozpoczyna składanie jaj. Najpierw jest to jajo żeńskie a następnie po około 30 godzinach jest to jajo męskie. Następnie co 30 godzin samica składa kolejne jaja.  Przyjmuje się obecnie że samica składa około 5 do 6 jaj w komórce pszczelej i od 6 do 7 w komórce trutowej. Samiec, nigdy nie opuszcza komórki pszczelej a po zapłodnieniu samic w komórce, ginie. Samice warrozy natomiast po osiągnięciu dojrzałości, około 12 dni, opuszczają komórki z czerwiem, by dalej się rozmnażać i pożywiać na pszczołach.

Zapamiętaj!

  • Cykl rozwoju samicy Varroa trwa 7-8 dni, natomiast samca jedynie 5-6 dni.
  • Samice varroa zasiedlają około 5-12 razy częściej komórki trutowe
  • W ciągu roku, populacja warrozy zwiększa się 10-krotnie.
  • W sezonie pojawia się około 10 pokoleń warrozy

 

Objawy choroby

  • Obecność martwych samic pasożyta możemy stwierdzić na dennicy ula wczesną wiosną, przy przeglądzie rodziny.
  • Obecność tego pasożyta możemy stwierdzić w odsklepionych komórkach czerwiu, głównie trutowego, bowiem na nim rozwija się warroza w okresie od maja do lipca
  • W drugiej części sezonu możemy zauważyć pasożyta na pszczołach robotnicach i trutniach. Świadczy to o intensywnym rozwoju pasożyta i jest wskazówką do jak najszybszego podjęcia leczenia rodziny pszczelej. 
  • Jeśli wśród naszych pszczół zauważymy pszczoły bez skrzydeł lub pszczoły z poważnie zdeformowanymi skrzydłami świadczy to o bardzo poważnym porażeniu rodziny pszczelej.
  • W rodzinach nie leczonych lub leczonych za późno, pasożyt ten doprowadza do całkowitego zniszczenia całej rodziny pszczelej.

 

 Przypisy:

1. S.Trzebiński, Choroby i szkodniki pszczół,  Wydawnictwo Honey&Bee, 2013,

 

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Wróć na górę strony