Produkty pszczele przetworzone

Produkty pszczele przetworzone (5)

Ślężański Miód Pitny

 

Czym jest miód pitny? Jakie są jego rodzaje i dlaczego jest tak smaczny, co łączy go z Polską i jak się go wytwarza tego wszystkiego dowiesz się z tego rozdziału. Gotowy na podróż przez całe wieki tradycji?

 

Ślężański Miód Pitny- Co to jest miód pitny?

 

Odpowiedz jest bardzo prosta. Jest to napój alkoholowy, o charakterze zbliżonym do wina, ponieważ uzyskiwany jest poprzez fermentacje alkoholową tzw. "brzeczki miodowej". Brzeczka miodowa jest to nic innego jak miód (najlepiej) płynny, inaczej nazywany "patoką", zmieszany z wodą. Brzeczka miodowa może zawierać tylko prawdziwy miód i wodę, może być też dodatkowo zaprawiona różnego rodzaju przyprawami lub ziołami, w celu otrzymania różnych odmian miodu pitnego. Jego charakter zależy bardzo mocno od paru czynników między innymi od miodu użytego do jego produkcji i sposobu dojrzewania tego szlachetnego trunku. Do uzyskiwania bardziej delikatnych w smaku miodów pitnych używa się miody jasne na przykład wielkokwiatowe, akacjowe itd. Do miodów Pitnych o bardziej intensywnym smaku używa się miodów o smaku ostrzejszym takim jak gryczany czy spadziowy. 

 

Ślężański Miód Pitny- Jakie są rodzaje miodów pitnych?

 

Jest parę podziałów miodów pitnych. Możemy je podzielić w zależności od sposobu przygotowania brzeczki miodowej i w ten sposób mamy:

  • Miody pitne niesycone - Jeśli miód pszczeli zostanie rozpuszczony w zimnej lub letniej wodzie i zostanie poddany fermentacji, to wtedy otrzymamy tzw. Miód Pitny Niesycony. Takie miody są proste do wytworzenia, lecz ten typ przyrządzania stosuje się stosunkowo rzadko z powodu ryzyka wystąpienia wady produktu, jak choroby, które mogą wystąpić przez drobnoustroje zawarte w miodzie, które bez zagotowania mogą doprowadzić do zepsucia miodu pitnego. Sposób ten ma jednak swoje zalety. Miód nie poddany obróbce termicznej i gotowaniu zachowuje więcej aromatu i smaku jak miody Sycone.
  • Miody pitne sycone - W przypadku miodów pitnych syconych sposób przygotowania jest prosty. Miód rozpuszcza się w gorącej wodzie, tak otrzymaną "brzeczkę miodową" gotuje się (warzy się - syci). W tej fazie przygotowywania można dodać to gotującej się brzeczki przyprawy i zioła w celu otrzymania określonego smaku. Po ugotowaniu i jest ostudzeniu, do brzeczki dodaje się drożdze szlachetne w celu rozpoczęcia fermentacji. Zagotowanie brzeczki skutecznie unieszkodliwia wszystkie drobnoustroje w miodzie i sprawia że miód fermentuje prawidłowo, co gwarantuje nam zdrowy i smaczny ślężański miód pitny sycony.

 

Kolejnym podziałem który może brzmieć nieco tajemniczo i strasznie, jest podział miódów pitnych ze względu na stopień rozcieńczenia brzeczki wodą. I tak mamy następujący podział:

  • Półtorak- Jest to miod pitny otrzymywany z brzeczki, do której wzięto 1 litr miodu na 0,5 litra wody. Półtoraki są miodami bardzo słodkimi i najbardziej cenionymi ze wszystkich miodów pitnych. Według tradycji i staropolskich przekazów, kiedys nazywane były "Królewskimi", powinny one dojrzewać aż 20 lat.
  • Dwójniak - Jest to miód pitny który powstał z brzeczki w której zmieszano 1 litr miodu z jednym litrem wody. Dwójniaki są częściej spotykane niż półtoraki ich słodzych, sprawia że są doskonałym dodatkiem do deserów. Według tradycji staropolskiej, dwójniaki powinny dojrzewać około 8 lat.
  • Trójniak - Jest to miód pitny który sporządzony jest z brzeczki miodowej w proporcjach 1 litr miodu na 2 litry wody. Trójniaki są coraz bardziej popularne i zyskują sobie bardzo wielu fanów zwłaszcza wsród pań. Trójniaki są doskonałymi napojami które mogą z powodzeniem zastąpić wino przy obiedzie czy wino deserowe. Trójniaki dorzrzewają około 1,5 roku.
  • Czwórniaki - nazywane są też czwartakami, sporządzane są z brzeczki w stosunku 1 litr miodu na trzy litry wody. Ta mogąca się wydawać mała ilość miody w brzeczce nie oznacza wcale gorszej jakości miodu pitnego. Miód ten jest słodki i idealnie sprawdza się jako wieczorny "relaksator". Jest delikatny a jego właściwości rozgrzewające doskonale nadają się na zimne zimowe wieczory. Czwórniaki dojrzewają 6 miesięcy.

 

 

 

Im więcej miodu w brzeczce, tym bardziej słodki miód pitny i tym większa jego moc. Przykładowo czwórniak, nazywany jest wytrawnym miodem pitnym i ma około 12% alkoholu, a dla porównania trójniak zawierający więcej miodu w brzeczce, nazywany jest miodem pólsłodkim a zawartość alkoholu w tym miodzie waha się między 13-14%. Dwójniaki i Półtoraki natowmiast ze względu na bardzo dużo zawartośc cukru w brzeczce, fermentują bardzo powoli i wymagają długiego leżakowania. Z tych miodów otrzymuje się deserowe, ciężkie, miody pitne, tak bardzo cenione kiedyś w naszej staropolskiej tradycji.

 

Podział miodów pitnych ze wzglęgu na sposób przygotowania brzeczki

 

Kolejnym podziałem miodów pitnych jest podział ze względu na sposób doprawienia brzeczki miodowej. Podział ten mógł by być bardzo obszerny, ponieważ tak jak w kuchni każdy kucharz doprawia potrawy na swój sposób, tak miód pitny może byc przygotowany w wielu odmianach i tak na przykład mamy:

 

  • Miody naturalne
  • - Jak wskazuje nazwa brzeczka, z której powstanie miód pitny, jest naturalna i nie została zaprawiona żadnymi dodatkowymi składnikami. Smak miodu pitnego może być wtedy uzależniony od miody z którego przyżądzamy napój.
  • Miody Korzenno-ziołowe
  • - Miód korzenny lub ziołowy, podczas warzenia (sycania) dodawane są różnego rodzaju zioła, korzenie, przyprawy. Do zaprawiania miodu używanie są takie składniki jak: cynamon, goździki, imbir, pieprz, wanilia, jałowiec, płatki róży, liście mięty, migdałami lub nawet skórką pomarańczową czy cytrynową.
  • Miody owocowe
  • - Miody owocowe można przyżądać na wiele sposobów, do gotowej brzeczki można dodać sok owocowy, a następnie poddać go fermentacji lub do gotowego miodu pitnego można dodać sok owocowy i spirytus a następnie odstawić go do dojrzewania na jakiś rok. Miody owocowe są wysoko cenione wśród ludzi, którzy lubią słodycz miodu i walory smakowe i zapachowe win i soków owocowych.

Dojrzewanie MIodów Pitnych

Sposób dojrzewania Miodów Pitnych jest jednym z ważniejszych jeśli nie najważniejszych czynników mających wpływ na jego smak. Obecnie wiele producentów Miodów Pitnych czy win do przyspieszenia dojrzewania trunków używa środów chemicznych, naszym celem jest powrót do staropolskich tradycji dojrzewania tego szlachetnego trunku. Wszystkie nasze trunki dojrzewają w dębowych beczkach tak jak kiedyś gdy Zagłoba poich Pana Michała. 

 

lipca 12, 2014

Artykuł w trakcie tworzenia.....

lipca 11, 2014

W trakcie tworzenia......

lipca 11, 2014

lipca 11, 2014

Pyłek pszczeli

Pyłek kwiatowy - bogate źródło aminokwasów, mikroelementów i witamin, lekko strawne białko roślinne. W skład białka pyłku wchodzą: globuliny, peptony, aminokwasy: histydyna, lizyna, arginina, tyrozyna, metionina, alanina, walina, fenyloalanina, izoleucyna, seryna, treoniny, kwas asparaginowy i inne. Jest on jak widać bardzo bogaty. Duża jest ilość witamin:B1, B2, B3, B6, B12, PP, P, C, D, K i inne. Węglowodany to przede wszystkim glukoza, fruktoza i inne. Są substancje wzrostowe (hormony), enzymy, antybiotyki, fitoncydy i inne.

Pyłek kwiatowy produkowany jest przez rośliny jako komórki męskie potrzebne do zapylania, w wyniku czego powstają owoce. Każdy gatunek rośliny posiada swój charakterystyczny pod względem kształtu, wielkości i koloru pyłek. Pozwala to określić pochodzenie i rodzaj miodu po przeprowadzeniu analizy pyłkowej. Pszczoły obierają się pyłkiem odwiedzając kwiaty i przy pomocy grzebienia pyłkowego sczesują go ze swojego ciała (włosków) formując grudki, tak zwane obnóża, które ważą od 12 mg do 20 mg . Pszczoły umieszczają je w koszyczkach, na 3-ciej parze nóg. Wnoszą ten pyłek do ula i magazynują go w komórkach pszczelich. Pyłek następnie mocno ubijany jest główkami w plastrach, zalewany lekko miodem i przechodzi fermentację mlekową, w wyniku której powstaje pierzga nazywana "pszczelim chlebem".

Rodzina pszczela w ciągu roku zużywa około 25 kg pyłku kwiatowego. Potrzebny jest on do karmienia larw, wytwarzania mleczka pszczelego i wosku przez pszczoły, do budowy tkanki tłuszczowej (ważne dla pszczół przygotowujących się do okresu zimy). Pszczelarz może bez szkody dla pszczół pozyskać około 10% tego produktu przy pomocy tak zwanego poławiacza pyłku. Po pozyskaniu pyłku od pszczół Pszczelarz musi taki pyłek dokładnie wysuszyć gdyż posiada on w sobie jeszcze wiele wody. Proces suszenia pyłku trwa około dobę i odbywa się w specjalnie przygotowanych do tego celu suszarkach pyłku.

 

Droga po pyłek

Do zebrania 1 kg obnóży pyłkowych, pszczoły muszą wykonać około 50 tysięcy lotów. Jest to średnio dystans około 150 tysięcy kilometrów.


Właściwości pyłku pszczelego

Z uwagi na dużą ilość substancji odżywczych pyłek pszczeli ma szerokie zastosowanie jako lecznicza substancja. Istnieje wiele tabletek na bazie właśnie pyłku. Reguluje on bowiem przemianę materii, poprawia działanie układu trawiennego, a u osób otyłych doprowadza do spadku wagi. Pyłek kwiatowy ma również działanie detoksykacyjne. Szczególnie ma to duży wpływ na działanie i stan wątroby. Jednocześnie ma działanie osłaniające oraz wspomaga odnowę tkanek wątroby. Poza tym pyłek, podobnie jak i wszelkie miody, ma działanie przeciwmiażdżycowe – poprzez obniżanie poziomu lipidów. Stosowany jest także w leczeniu pozawałowym. Inną ważną cechą pyłku pszczelego jest jego działanie antybakteryjne i antygrzybicze.

Stosowanie pyłku pszczelego

Bardzo popularną metodą jest spożywanie pyłku pszczelgo razem z miodem. Delikatnie sproszkowany pyłkem mieszamy w małym pojemniczku z miodem. Istnieje jednak wiele innych sposobów na spożywanie pyłku. Można go rozpuścić w wodzie soku czy nawet herbacie. Najlepsze efekty daje kuracja pyłkiem w formie 2 łyżeczek rozpuszczonych w wodzie na około 4 godziny przed spożyciem. Zalecane jest spożywanie tego produktu pszczelego 2 razy dziennie, przez okres około 2 - 3 miesięcy.

 

lipca 10, 2014